Hoofdgoed
Een plek om te onderzoeken wat je denkt, voelt, doet en voor waar bent gaan aannemen.
Hoofdgoed is niet ineens bedacht.
Het liep eigenlijk al jaren met me mee.
Binnen Lijfgoed merkte ik namelijk steeds opnieuw dat mensen nooit alleen komen om lingerie te leren maken. Ze nemen zichzelf mee. Hun lijf, hun onzekerheden, hun overtuigingen, hun verhalen, hun manier van reageren.
En dus gebeurde er tijdens de lessen altijd meer dan alleen techniek.
Iemand liep ergens op vast. Iemand zei iets over zichzelf. Iemand reageerde totaal anders dan ik had verwacht.
En dan dacht ik vaak:
Hè. Hoe weet je dat eigenlijk?
Niet omdat ik wilde bewijzen dat iets niet klopte.
Ik werd gewoon nieuwsgierig.
Hoe ik kijk
Ik observeer graag.
Wat iemand zegt. Wat er gebeurt. Waar iets gaat stromen en waar het stokt. Wat een lichaam laat zien. Wat iemand doet zodra iets niet lukt of juist vanzelf gaat.
Soms stel ik een vraag. Soms zie ik een verband. Soms gebeurt er daarna helemaal niks.
Ook goed.
Niet alles hoeft meteen een inzicht te worden.
Dat is misschien wel de belangrijkste reden waarom Hoofdgoed niet begint bij antwoorden.
Het begint bij kijken.
Hoe het vorm kreeg
Een paar jaar geleden begon ik beter te zien dat veel losse dingen die ik al langer deed eigenlijk bij elkaar hoorden.
Mijn eigen ervaringen. Wat ik tijdens de lessen zag. Wat ik had geleerd. Hoe ik werk, denk, creëer en verbanden leg.
Daaruit ontstonden eerst de rode boekjes binnen Lijfgoed. Niet om van de lessen ineens iets anders te maken, maar om het menselijke stuk dat er toch al was bewuster mee te nemen.
Thuis vertelde ik ondertussen vaak over wat er in de lessen gebeurde. Over een opmerking, een reactie, een leerling, een gesprek.
Iemand dichtbij mij zei steeds vaker:
Ga schrijven. Jij hebt iets toe te voegen.
Zelf vond ik dat nog niet zo vanzelfsprekend.
Voor mij waren het gewoon dingen die ik al jaren deed.
Observeren. Vragen stellen. Hardop nadenken. Verbanden zien.
Maar uiteindelijk ben ik gaan schrijven.
Een van de eerste teksten die daaruit ontstond was Het Keuze Kompas — terug naar jezelf in liefde.
Toen Julia dat las, gebeurde er iets wat veel voor mij betekende. Ze las niet alleen mijn verhaal. Ze stopte, schreef dingen op, voegde haar eigen gedachten toe en kwam via mijn verhaal bij haar eigen leven uit.
Dat was precies wat ik hoopte zonder dat ik het toen al zo scherp kon zeggen.
Mijn verhaal hoefde haar geen antwoord te geven.
Het kon gewoon een deur openzetten.
Dat is Hoofdgoed voor mij
Hoofdgoed vertelt je niet wie je bent.
Het vertelt je ook niet wat je moet voelen, wat je moet veranderen of welke keuze je zou moeten maken.
Ik kan wel iets naast je leggen.
Een vraag.
Een observatie.
Een ervaring van mezelf.
Een andere mogelijkheid.
En dan mag jij zelf kijken wat er gebeurt.
Misschien herken je iets.
Misschien schuurt er iets.
Misschien denk je: daar heb ik helemaal niks mee.
Ook goed.
Hoofdgoed geeft geen antwoorden. Hoofdgoed creëert omstandigheden waarin mensen hun eigen antwoorden kunnen ontdekken.
Mijn eigen leven loopt daar gewoon doorheen.
Liefde. Relaties. Afscheid. Doorgaan. Aanpassen. Repareren. Creëren. Twijfelen. Dingen waarvan ik dacht dat ik ze allang begreep en waar ik later toch weer anders naar keek.
Maar mijn ervaring is nooit het bewijs voor jouw leven.
Ze is grondstof voor een vraag.
En misschien brengt die vraag jou ergens waar ik zelf nooit terecht zou komen.
Dat vind ik juist mooi.
Begin waar iets aan je trekt
Je hoeft Hoofdgoed niet op volgorde te lezen.
Er is geen les 1 waar je eerst doorheen moet voordat je bij les 2 mag komen.
Kijk gewoon welke titel iets bij je oproept.
Misschien is het:
Ik ben nou eenmaal zo. Zeker?
Of:
Hoe weet je dat eigenlijk?
Of:
Wanneer is iets goed genoeg?
En straks staan hier weer andere vragen.
Je hoeft niet te weten waarom iets je trekt.
Klik maar.
Lees maar.
En kijk wat er bij jou gebeurt.
Welkom bij Hoofdgoed.
Misschien is dat voorlopig al genoeg.